İki Kaya Arasında

 

Hayat bazen geniş yollar sunmaz; seni dar bir aralığa sıkıştırır. Ayakta kalmayı öğrenenler, işte orada kök salar.

Kayaların arasına düşmüş bir hayat bu.

Ne seçtiği yer burasıydı, ne de şartlar adildi.

Toprak kıttı, rüzgâr hoyrattı, gökyüzü bile mesafeliydi.

Ama kökler, “olmaz” kelimesini bilmezdi.

Ayakta kalmak, güçlü olmak değildi çoğu zaman;

vazgeçmemeyi öğrenmekti.

Kimsenin el uzatmadığı yerde

kendi gövdene yaslanmaktı.

Hayat bazen seni iki kaya arasına sıkıştırır.

Kaçacak yer bırakmaz,

bahane üretmeye fırsat tanımaz.

İşte tam orada belli olur kim olduğun.

Ayakta kalmayı bileceksin.

Çünkü insan,

en çok devrilmediği yerde büyür.