EKONOMİ KÖTÜ GİDERKEN AYAKTA KALMANIN YOLLARI !

EKONOMİ KÖTÜ GİDERKEN AYAKTA KALMANIN YOLLARI Krizi yalnızca bir tehdit olarak görenler kaybolur; onu bir sınav gibi okuyanlar yoluna devam eder. Ekonomi kötüye gittiğinde ilk kaybolan şey paradır; ardından cesaret gelir. Oysa rekabetin gerçek yüzü tam da bu zamanlarda ortaya çıkar. İyi günlerde herkes güçlüdür, herkes konuşur, herkes kahramandır. Kriz ise süsleri indirir, maskeleri düşürür ve geriye yalnızca ayakta kalabilenleri bırakır. Bir kriz, şirketiniz için ya kapanan bir kapıdır ya da hiç fark etmediğiniz bir çıkış yolu. Hangisi olacağına, panikle değil akılla verilen kararlar belirler. Çünkü kriz dönemleri, çalışanları tanımak için de eşsiz bir aynadır. Şirket büyürken parlayanların çoğu, zor zamanlarda sessizleşir. Asıl yükü omuzlayanlar, fırtına çıktığında belli olur. Krizde küçülmek çoğu zaman yanlış anlaşılır. Havuzu daraltmak değil, büyütmek gerekir. Rakiplerden kaçmak yerine müşteriye yaklaşmak; fiyatla değil, değerle rekabet etmek esastır. Çünkü farkınız yalnızca ucuz olmaksa, sizden daha ucuz biri mutlaka çıkar. Oysa müşteri memnuniyeti, hizmet kalitesi, teknolojik yetkinlik kolay kopyalanmaz. Köşenize çekilip “geçsin” diye beklerseniz, o köşeye yerleşirsiniz. Kriz, içe kapanma değil; daha fazla iletişim zamanıdır. Müşteriyle bağınızı güçlendirin, üretkenliği artırın, yeni ürün ve hizmet ihtimallerini zorlayın. Zor günlerde şirketi ayakta tutan en önemli unsur, hâlâ sizinle yürümeyi seçen müşteridir. Uzmanların uyarılarını felaket tellallığı sanmak kolaydır ama pahalıdır. Araştırmacılarınızı, üretim kadrolarınızı, sahayı bilenleri dinleyin. Yönetici masasından değil, üretim hattına yakın durarak karar alın. Çünkü şirketin hammaddesi yalnızca mal değil, bilgidir. Yeni fikirler krizden çıkmaz; kriz yeni fikirleri mecbur kılar. Bunun için kabiliyetli insanlara, serbest düşünecekleri ortamlara ihtiyaç vardır. Aşırı kontrol verimi öldürür. Az sorumluluk, doğru yerde bırakıldığında çok üretkenlik doğurur. Teknoloji, kriz dönemlerinde kısılacak bir gider değil; ertelendiğinde rekabet gücünü eriten bir yatırımdır. Bugün kısmak kolaydır, yarın telafi etmek zordur. Aynı şekilde bütçe planlaması da yalnızca bölümler üzerinden değil, şirketin bütününü gören bir vizyonla yapılmalıdır. Her şirketin bir alarm sistemi olmalıdır; ama bu bina için değil, gelecek için çalışan bir sistemdir. Krizi önceden sezmek, onu zararsız hale getirmenin tek yoludur. Çünkü en tehlikesiz kriz, tahmin edilip önlem alınabilendir. Ücretler konusu hassastır. Zor günlerde fedakârlık gerekebilir; ama bu fedakârlık tek taraflı olmamalıdır. Şirket iyi günlerine döndüğünde, o günlerde yükü taşıyanların gönlü mutlaka alınmalıdır. Adalet, krizden sağ çıkmanın gizli sermayesidir. Geçmişi olanların avantajı vardır. Daha önce kriz yaşamış insanların, şirketlerin, hatta ülkelerin tecrübeleri yol göstericidir. Kaynaklar daraldığında her yere değil, en güçlü olduğunuz alana yoğunlaşın. Gücünüzü pekiştirin; zayıflığınızı gizlemeye çalışmayın. En büyük tehlike, “yok olacağım” korkusuna saplanmaktır. Ünlü ip cambazı Karl Wallenda’nın düşüşü, ilk kez düşmeyi düşünmesiyle başlamıştı. Siz de yok oluşa değil, çıkış yoluna odaklanın. Değişmeyen tek şey değişimdir. Dün güçlü olanlar, bugün yok olabilir. Rekabet, durağan olanı affetmez. Krizden güçlü olan daha güçlü, zayıf olan daha zayıf çıkar. Liderliğin anlamı da burada gizlidir: Normal zamanda da kriz zamanında da amaç aynıdır—ayakta kalmak değil, ilerlemek. Çünkü kriz geçer. Ama krizde verilen kararlar kalır.